Θεριό Ανήμερο...

Ποιος είδε το Θεριό και δεν το φοβήθηκε;Ε;; Ποιος;;

Πέμπτη, Ιουλίου 03, 2008

Αναισθητοποιούμαι...

Εξασκούμαι εδώ και πολύ καιρό, χρόνια μπορώ να πω, και καιρούς ακόμη ακόμη, αλλά δεν τα καταφέρνω (και είναι πραγματικά απορίας άξιο, καθόσον εγώ ως γνωστόν καταφέρνω τα πάντα).
Όλες οι απέλπιδες προσπάθειές μου να αναισθητοποιηθώ πέφτουν στο κενό, κάνοντας μάλιστα πανηγυρικό θόρυβο ωσάν τη νερόβομβα που απελευθερώνεται από τον έκτο όροφο και σκάει στο κεφάλι ενός αμέριμνου περαστικού (άμα τα πιάσω τα παλιόπαιδα που κάνουν τέτοια πράματα, θα τα τουλουμιάσω).

Έχω μια τάση προς το άγχος, προς τη στενοχώρια, προς την απογοήτευση.

Κάθε τι που ακούω, βλέπω, μαθαίνω και εμπεριέχει οτιδήποτε αρνητικό, με επηρεάζει σημαντικά.
Τα ψυχοσωματικά μου τρελαίνονται και η κατάσταση του ασθενούς (εγώ είμαι ο ασθενούς στην προκειμένου περίπτωση) παίρνει την κατιούσα.

Στην πορεία των ετών βέβαια, έχω μάθει να ιεραρχώ τη σημαντικότητα κάθε ερεθίσματος και να μην αφήνω το παραμικρό να με κάνει κουρέλι.

Κι εκεί που λέω το 'χω, το κοντρολάρω και είμαι το Θεριό και είμαι καλά, να σου και έρχομαι πάλι και χάνω τη μπάλα.

Ένας γνωστός ή ένας φίλος με πρόβλημα υγείας,
ένας άλλος με πρόβλημα οικονομικό,
κάποιος που θα μου θυμώσει για κάτι που δεν θα 'πρεπε,
ένας συνάδελφος που θα θέλω να βρίσω και δε θα μπορώ,
κάποιος από τον περίγυρό μου που θα έρθει να μου αποδείξει ότι η μπαμπεσιά εξακολουθεί να είναι το δημοφιλέστερο σπορ,
και να,
όλα αυτά μαζί έρχονται και με γονατίζουν.
Και με κάνουν να μη μπορώ να βγάλω τη μέρα.

Και ερωτώ:
Γιατί να μην είμαι αναίσθητη;

Γιατί;
Ε;;;
Γιατί λέω;;

Όπως λέει και το άσμα "μια ζωή ευαισθησία, κι είναι καταδικασμένη στη σιωπή ν' αργοπεθαίνει"...

Μπα σε καλό μου, άμαν ήξερα ότι θα μου βγει μπλουζαριστό, δεν θα έγραφα τίποτις, κάλιο που το είχα στο ρελαντί τόσον καιρό.

Τι να κάνεις, συμβαίνουν αυτά...


Υ.Γ. Του φιλ ορ νοτ του φιλ.

9 Comments:

At 7/03/2008 1:16 μ.μ., Blogger Trilian said...

του φιλ κολινς!

 
At 7/03/2008 1:48 μ.μ., Blogger Leigh-Cheri said...

Άστα! Άστα!
Κι εγώ του ίδιου κλαμπ είμαι. Αλλά προφανώς, η αναισθησία είναι αρρώστια που δεν καταπολεμείται με τίποτα.Ακόμη κι αν έχεις σπάσει χίλιες φορές τα μούτρα σου στον ίδιο τοίχο, ακόμη κι αν υπήρξες μάρτυρας των αθλιότερων καταστάσεων κι αν έχεις βρίσει κι αν έχεις πει "να παν στο διάολο όλοι!", Αν σου 'λαχε να είσαι ευαίσθητος, σ' αυτή την κοινωνία, την έχεις κάτσει!

 
At 7/03/2008 1:48 μ.μ., Blogger Leigh-Cheri said...

Ιχ! Η ευαισθησία ήθελα να πω:-P

 
At 7/03/2008 6:07 μ.μ., Blogger zouri1 said...

χρονια με βασανιζει αυτη η ερώτηση

 
At 7/04/2008 1:15 π.μ., Blogger nosyparker said...

Guelkam bak :-P

 
At 7/07/2008 9:04 π.μ., Blogger Narita said...

Ναι ω ναι και εμένα με απασχολεί. σίγουρα θα έχουν αναπτυχθει κατά καιρούς μέθοδοι μη αποδεκτές αναρχοαυτόνομες μπακαλοεφαρμόσιμες αλλά δεν έχω δοκιμάσει τπτ. ξέρεις εγώ ακόμα ελπίζω στην πρωινή επιφώτιση. Οτι θα ξυπνήσω μια μέρα και θα την δω αλλιώς.

 
At 7/07/2008 12:51 μ.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

trilian:
Και δεν τον εμπορώ ετούτονα, πού πήγες και τον θυμήθηκες!

leigh-cheri:
Αχ βαχ, και ξανά αχ και ξαναβάχ, και ξαναματα αχ, και ξαναματαβάχ.

zouri1:
Άμα δεν τη βρίσκεις εσύ την απάντηση, τι ψάχνω εγώ...

nosy:
Νιαρρρρ, που θα 'λεγες κι εσύ:)

narita:
Άμα σου συμβεί, χτύπα ένα τηλέφωνο.

 
At 7/07/2008 2:25 μ.μ., Blogger Narita said...

οκ. αν πάλι δε μου συμβεί,
θα χτυπήσω άνθρωπο.

 
At 7/14/2008 9:33 μ.μ., Blogger Marina said...

Δεν μπορείς να είσαι αναίσθητη, γιατί είσαι ευαίσθητη και αγαπάς τη ζωή εδώ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

feed me more stupidity