Θεριό Ανήμερο...

Ποιος είδε το Θεριό και δεν το φοβήθηκε;Ε;; Ποιος;;

Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006

Φεύγω...

Δε θα πω ψέματα. Έχω τάσεις φυγής.
Δυσκολεύομαι να θυμηθώ αν τις είχα παιδιόθεν ή αν μου προέκυψαν νταγλαρόθεν. Πάντως αν αναμοχλεύσω (τσ τσ, τι πλούσιο φρασεολόγιο) την μνήμη μου εν τάχει, θα δω ότι λίγες καταστάσεις μπόρεσαν να με κρατήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μεγάλο λέγοντας, μη φανταστείτε και σαν το κεφάλι σας, θα το ορίσω σαν παραπάνω από ένα μήνα.
Βρε δουλειά είναι, βρε σχέση είναι, βρε ότι θέλει ας είναι, εγώ μετά από λίγο θέλω να στρίψω στραβά το καπελάκι μου και να φύγω. Αντιλαμβάνεστε τις δυσκολίες που υπάρχουν, ειδικά τον χειμώνα που δεν φοράω καπελάκι κι αναγκάζομαι να στρίβω το σκουφάκι, το οποίο κατόπιν ηλεκτρίζει την κώμη μου και βγαίνω ωσάν τον μεταλλαγμένο πανκί στους δρόμους.
Γενικότητες, θα σκεφτείτε κάποιοι. Ουχί, θα σας διαψεύσω εγώ ευθύς. Στην συγκεκριμένη φάση τα έχω με τη δουλειά. Μου την έδωσε. Να μην το πω; Να το κρατήσω μέσα μου να με πνίξει και να με κλαίτε νέα κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά; Ζορίζομαι. Άσχημα. Τρέχω, τρέχω και δεν φτάνω. Να μπω σε λεπτομέρειες; Θα το ήθελα, αλλά δεν προλαβαίνω!
Εντάξει, υπάρχει και η άποψη ότι η δουλειά δεν είναι για να μας αρέσει, είναι για να την κάνουμε. Να την κάνουμε για να τρώμε. Κι αν μας τρώει αυτή; Αν έχουμε πέσει σε δουλειά - κανίβαλο; Τότε τί κάνουμε; Λέμε "δε βαριέ, εγώ τα λεφτά μου να παίρνω;".
Ωραία. Το λέμε. Μπορούμε να το κάνουμε; Μπορούμε να ρυθμίσουμε αυτό το ρημαδοάγχος να μην ρημαδοέρχεται όλη την ρημαδοώρα και μας κάνει το νευρικό σύστημα να θέλει γενική επισκευή και πέταμα;
Και θέτω εδώ το βαθυστόχαστο ερώτημα: τον ψυχίατρο, τον καλύπτει το ΙΚΑ;

Υ.Γ. Δεν πιστεύω να μου τρομάξατε, φεύγω βρε εγώ από εσάς;;

9 Comments:

At 6/15/2006 9:36 π.μ., Blogger So_Far said...

Δεν είσαι η μόνη . Όλοι αισθανόμαστε έτσι μερικές φορές , πολλές φορές ή και μόνιμα. Πάντα όμως κάτι μας κρατάει. Εγώ εφαρμόζω το εξής όταν νοιώθω όπως εσύ: Αν τα παρατήσω θα μου λείψουν; Αν η απάντηση είναι ΟΧΙ τότε στο επόμενο second είμαι ήδη αλλού. Αν όμως τό ΟΧΙ δεν είναι ηχηρό και υπάρχει και ένα μικρό δειλό Ναι..... μένω και το παλεύω

 
At 6/16/2006 11:27 π.μ., Blogger gelial said...

«...αναγκάζομαι να στρίβω το σκουφάκι, το οποίο κατόπιν ηλεκτρίζει την κώμη μου και βγαίνω ωσάν τον μεταλλαγμένο πανκί...»
αχαχαχαχα καλό

«...να με κλαίτε νέα κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά..»
μμμ! για πες...! ;) (πονηρά χαμογελάκια)

 
At 6/16/2006 1:16 μ.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

so_far:
Ωραία το είπες, αλλά πολλές φορές η απάντηση είναι ΙΣΩΣ, οπότε καταλαβαίνεις...
Δε βαριέ, θα μου περάσει!

gelial:
Ε τώρα τι, να περιαυτολογήσω;;; Ένα σου λέω μόνο: Μις Υφήλιος! Παρά τρίχα δηλαδή, με φάγαν τα κυκλώματα...

 
At 6/16/2006 4:42 μ.μ., Blogger Λίτσα said...

Εγώ είμαι της άποψης ότι η δουλειά που κάνουμε πρέπει να μας αρέσει, ακριβώς για να μην αναρωτιόμαστε αν το ΙΚΑ καλύπτει τον ψυχίατρο - τώρα κατά πόσο είναι ειφκτό... τι να σας πω κι εγώ παιδιά μου...

 
At 6/16/2006 9:36 μ.μ., Blogger aggelos-x-aggelos said...

Κανείς δεν πάει πουθενά!!!
Όλοι είμαστε εδώ και θα περνάμε πάντα καλά!!!
Και θα είμαστε πολύ ευτυχισμένοι οπώς ήμασταν πάντα!!!
Και θα χαμογελάμε κάθε μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ!!!

(Πολύ καλό πράμα. Θα ξαναπάρω από αυτόν.)

Πλάκα κάνω...

 
At 6/17/2006 4:18 μ.μ., Blogger vromogato said...

Εμένα η δουλειά μου μου αρέσει πολύ. Ειδικά όταν βλέπω να την κάνει ο διπλανός μου αντί για μένα, τον εμψυχώνω όσο μπορώ.
Δεν είμαι κανένα συγκεντρωτικό γουρούνι να την κάνω μόνος μου!!!
Δίνω ευκαιρίες στους ανθρώπους εγώ!!!!!

ΥΓ. η ηλεκτρισμένη κώμη είναι όλα τα λεφτα :))

 
At 6/18/2006 4:28 π.μ., Blogger vromogato said...

σιγά μωρέ...που να τρέχουμε στις βρωμοκούβες και στις παλιοβαρκελώνες
...σκέτη κούραση...
άσε που θα έρθουνε οι scorpions...χάνεται τέτοιο θέαμα???
(με ύφος εθνικής περηφάνιας)

 
At 6/18/2006 12:08 μ.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

λιτσα:
Το ξέρεις εκείνο το τραγουδάκι που λέει "όλες οι λύσεις είναι φίνες και ωραίες, τότε και μόνο όταν είναι εφικτές";; Κι εγώ μαζί σου είμαι, αλλά γίνεται..;

aggelos-x-aggelos:
Όταν θα ξαναπάρεις να με πεις να σε παραγγείλω και λίγο για μένα.

vromogato:
Μωρ' μπας και δουλεύουμε μαζί και δεν το ξέρουμε;; Κάτι μου θυμίζεις, κάτι μου θυμίζεις...
Πάντως και οι scorpions τώρα που το λες σιγά, επειδή είναι ξένοι κάνουμε έτσι. Εδώ βρε θα κάνουν καλοκαιρινές συναυλίες τα παιδιά του Φέιμ Στόρι, τι συγκρίνεις;;;

 
At 6/23/2006 9:54 π.μ., Blogger An-Lu said...

Άργησα αλλά σου αφήνω κι εδώ μια πιτσιλιά: ακόμα κι αν μας αρέσει η δουλειά μας, υπάρχουν στιγμές που σερνόμαστε...με ή χωρίς καπελάκι/σκουφάκι και άλλα αξεσουάρ....

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

feed me more stupidity