Θεριό Ανήμερο...

Ποιος είδε το Θεριό και δεν το φοβήθηκε;Ε;; Ποιος;;

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

Εκτονώνομαι...

Δεν ξέρω αν είμαι μόνο εγώ. Δε νομίζω. Πρέπει να είμαστε πολλοί. Ίσως και όλοι. Αλλά τώρα θα μιλήσω για μένα (ζούμε άλλωστε στην εποχή του ατομισμού).
Έχω ανάγκη από εκτόνωση.
Είναι διάφορα αυτά που με κάνουνε να μαζεύω μέσα μου ενέργεια, που πρέπει να βγει από μέσα μου, για να μην έρθω και κάνω μπαμ καμιά μέρα και πεταχτούν τα σκάγια προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (τέσσερα δεν έχει; ποτέ δεν ήμουν καλή στο μέτρημα). Να τα αναφέρω δεν πρόκειται, γιατί θα βαρύνω το κλίμα και δεν επιθυμώ διόλου να του χαλάσω τη δίαιτα.

Το ζητούμενο είναι άλλο. Πώς τα ξεφορτώνομαι; Εδώ και τώρα εννοώ, όχι με χρόνια με καιρούς.
Να βάλω τις φωνές;
Θα εκτονώσω άμεσα μεγάλη ποσότητα ενέργειας, το πιθανότερο όμως είναι να παραλάβω άμεσα την απόλυσή μου τυλιγμένη σε χρυσόχαρτο και αμέσως μετά να έρθει να με περιμαζέψει ο μπόγιας.
Να βγω μια βόλτα;
Θα αδειάσει λίγο το μυαλό από τις αρνητικές σκέψεις, θα αδειάσουν όμως και οι τσέπες από ρευστό, καθόσον πόση ώρα μπορώ να γυρνάω σαν την τρελή στους δρόμους, θα με πιάσει το καταναλωτικό μου.
Να κάνω γυμναστική;
Ναι, μισό λεπτό να ζητήσω από το αφεντικό μου να μου παραγγείλει έναν διάδρομο να τον έχω δίπλα από το γραφείο μου για τις δύσκολες ώρες.
Να γράψω;
Αυτό είναι το μόνο που με παίρνει στην παρούσα φάση. Αλλά κι αυτό τι να το κάνεις, Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει (όχι καλέ, δεν είναι αυτό το όνομά μου, ο λόγος το λέγει). Σκοπός είναι να βγάλω την τσατίλα μου. Για να το κάνω αυτό πρέπει να αρχίσω να γράφω λογάκια κακά, από αυτά που όταν έλεγα μικρή η γιαγιά μου με τάιζε μια κουταλίτσα πιπέρι. Έτσι όμως θα κινδυνεύσω να κακοχαρακτηριστώ και μετά δεν θα μπορέσω να βρω γαμβρό, και θα μείνω στο ράφι. Α όχι, δεν το ρισκάρω!

Έκανα αναγκαστική παύση για να μιλήσω στο τηλέφωνο. Ένας μπάρμπας έκανε έξι λεπτά να καταλάβει πώς γράφεται η Σμύρνη στα αγγλικά (όχι, δεν δουλεύω στην Τουρκία, μην είστε περίεργοι τώρα!).


Πόση υπομονή να έχει ένας άνθρωπος; Πώς να εκτονωθώ τώρα που με φόρτωσε κι αυτός; Τι να κάνω; Όχι πείτε μου, τί να κάνω;

Υ.Γ. Μία και καμία.

8 Comments:

At 9/22/2006 1:49 μ.μ., Blogger DCD said...

Εκτονώσου εσυ και γαμβρο θα σου βρω εγω! :))

 
At 9/22/2006 4:15 μ.μ., Blogger Nada said...

Τέχνη! Η απάντηση στην εκτόνωση είναι τέχνη! Επειδή αντιγράφει τη ζωή που θα θέλαμε!

 
At 9/22/2006 6:08 μ.μ., Blogger homelessMontresor said...

Επίσης μπορείς να αρχίσεις τις πολεμικές τέχνες... βοηθάει! Ειδικά αν φαντάζεσαι οτι ο σάκος του μπόξ είναι π.χ. το αφεντικό σου, ο μαθηματικός σου, κτλ κτλ
Εγώ πως νομίζεις οτι κατάφερα να είμαι το ήρεμο πλασματάκι που είμαι???

 
At 9/22/2006 6:10 μ.μ., Blogger homelessMontresor said...

Άσε που ο δάσκαλος μπορεί να είναι πολύ ωραίο παιδί, οπότε βρήκες και γαμπρό! :Ρ

 
At 9/22/2006 6:44 μ.μ., Blogger nosyparker said...

Εγώ αν πω να εκτονωθώ, θα δείρω παιδάκια πάντως...

 
At 9/23/2006 3:58 π.μ., Blogger Sailor said...

Μην βάλεις καμμιά φωνή
γιατί θα ακουστής μέχρι εδώ

εκτονώσου στα μουλωχτά
γιατί αν μας πάρουν χαμπάρι
τότε πρέπει να πάμε στο πέλαγος
να εκτονωθούμε μαζί με τα ψάρια

πρόσεχε λοιπόν
καλή η εκτόνωση αλλά όπως πρέπει

και μην ξεχνάς υπάρχουν
πολλά είδει εκτόνωσης


καλό πρωινό
χωρίς εκτόνωση !

 
At 9/25/2006 8:52 π.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

dcd:
Τώρα το πες, το κρατάω αυτό!

nada:
...αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σ' αυτήν όλες τις ώρες, έτσι δεν είναι;

homelessmontresor:
Σου μοιάζω εγώ για επιθετικός άνθρωπος;;;
Τώρα αυτό με το δάσκαλο-τεκνό είναι ένα κίνητρο βέβαια...

nosyparker:
Δεν πειράζει, θα σε δούμε και στις ειδήσεις βρε!

sailor:
Στα μουλωχτά λες ε; Δε νομίζω ότι μου πάει και πολύ...

 
At 9/25/2006 1:34 μ.μ., Blogger An-Lu said...

Νομίζω ότι η μουλωχτή-εκτόνωση-με-πολεμικές-τέχνες είναι η πλέον ενδεδειγμένη. Χώρια τα perks!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

feed me more stupidity