Θεριό Ανήμερο...

Ποιος είδε το Θεριό και δεν το φοβήθηκε;Ε;; Ποιος;;

Τρίτη, Ιανουαρίου 16, 2007

Γίνομαι...

Θα μου άρεσε πολύ να νιώθω ότι κάνω ακριβώς αυτό για τα οποίο έχω γεννηθεί. Όποιο και να είναι αυτό (που θα είναι στάνταρ πολύ σούπερ, δεν σηκώνω αντίρρησης περί αυτού). Τώρα δεν το έχω το φήλινγκ αυτό, και μου τη σπάει.
Να, σε ρωτάει ας πούμε ο Υπουργός τι ήθελες να γίνεις όταν ήσαν μικρός, και δεν θυμάσαι καν. Παίζει να φταίει και το ότι ίσως να μην έχω μεγαλώσει ακόμη, εξ ου και δεν μπορώ να αποφανθώ επί του θέματος. Αλλά, μεταξύ μας τώρα, νομίζω ότι ο πραγματικός λόγος είναι ότι έχω ξεχάσει τι ήθελα να γίνω.
Πάντως, σίγουρα δεν ήθελα να κάθομαι δέκα ώρες και να γανιάζω για πράγματα που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα με ενδιέφεραν καθόλου. Δηλαδή σχεδόν καθόλου. Δηλαδή όχι σχεδόν. Τελείως καθόλου.
Θα ήθελα να τρέχω στα λιβάδια ολημερίς σαν την Κάντι Κάντι και να απολαμβάνω το παιχνίδι, την άνοιξη, τα λουλουδάκια, τις μυρουδιές, τη φύση βρε αδερφέ!

Ό,τι ώρα θέλω να κοιμάμαι, ό,τι ώρα θέλω να ξυπνάω.
Ότι ώρα θέλω να τρώγω, να γλεντάω, να μην έχω το ρημάδι το ρολόι πάνω απ' το κεφάλι μου σαν τον Χάρη (ο Χάρης του Χάρου στην καθαρεύουσα, εγώ χρησιμοποιώ δημοτική γιατί απευθύνομαι κατά βάση σε νεανικό κοινό).
Να κάνω μια ξένοιαστη ζωή σαν αυτή που μας έδειχναν τα κινούμενα σκέδια, μέσα στα χρώματα και τα γέλια και τις χαρές και τα πανηγύρια.
Πώς θα γίνει, άραγες προλαβαίνω τώρα να τα διορθώσω τα πράματα; Να γίνω κάτι άλλο, κάτι που να με εκφράζει περισσότερο;
Δεν ξέρω γενικώς, πάντως ειδικώς δεν προφταίνω, καθόσον πρέπει να πέσω πάλι με τα μούτρα στον δύσκολο και τραχύ αγώνα για το μεροκάματο. Ρουφιάνα τύχη!

Υ.Γ. Ωστόσο οφείλω να σημειώσω ότι εκτιμώ ιδιαίτερα την εξαιρετική ευκαιρία που μου δίνει καθημερινά ο αγαπητός προϊστάμενός μου να εργαστώ για την λατρεμένη εταιρεία (βλέπε γλείψιμο σε περίπτωση που πέσει το παρόν σε λάθος μάτια).

26 Comments:

At 1/16/2007 2:44 μ.μ., Blogger julia said...

Ενα θα σου πω... ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ, απο την Κάντυ - Κάντυ (που μεταξύ μας πολύ μεγαλο τσουλάκι, που ειχε τους γκόμενους 2-2)
μεχρι και χορεύτρια!!!!!

 
At 1/16/2007 2:45 μ.μ., Blogger julia said...

Εννοω...ποτε δεν ειναι αργα για αυτο που θες να γινεις....πφφφφφφφφ τι εχω παθει και κοβεται η σκέψη μου στα δυο!!!! τσ τσ τσ

 
At 1/16/2007 2:59 μ.μ., Blogger Rodia said...

Θεωρητικά, θα μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις (και βάστα την όρεξή σου!) όταν πάρεις σύνταξη.
Ελα όμως που τότε... το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ (κυριολεκτικά και όχι μόνο μεταφορικά) ασθενής!

Για τουτο, λέω ότι το μοναδικό αίτημα το οποίο αξίζει να διεκδικήσει ο άνθρωπος απο την πολιτεία είναι: ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ ΕΝΤΕΚΑ

:-))

 
At 1/16/2007 3:05 μ.μ., Blogger nosyparker said...

To θεριό μας δουλέυει κανονικά μου φαίνεται! :-p

 
At 1/16/2007 3:08 μ.μ., Anonymous argyrenia said...

Χα!
μόλις περιέγραψες τα όσα θέλω κι η ίδια...

Τσουλάκι η Κάντυ Κάντυ?
Τότε η Ελίζα τι ήταν?

 
At 1/16/2007 3:18 μ.μ., Blogger kotosalata said...

Καλέ και γω το θέλω αυτό αλλά ακόμα το ψάχνω το κάτι που θα μου αλλάξει τη ζωή!!! Σε μια ταινία που είδα χτες για παράδειγμα μια εκ των πρωταγωνιστών παράτησε το πτυχίο για να ψήνει κουλουράκια! Μωρέ λες να το γυρίσουμε στη ζαχαροπλαστική??? Ιδέες δίνω!!

 
At 1/16/2007 3:25 μ.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

julia:
Τσουλάκι το ίνδαλμα? Με πληγώνεις!

rodia:
Ακριβώς ό,τι μου χρειάζεται, καθόσον είμαι μόλις έντεκα...

nosyparker:
Εγώ? Γιατί καλέ?

argyrenia:
Πες τα χρυσόστομη!

kotosalata:
Δεν συμφωνώ, κινδυνεύουμε να χονδρύνουμε.

 
At 1/16/2007 4:39 μ.μ., Blogger Trilian said...

... το ΥΓ ήταν όλα τα λεφτα! :)

 
At 1/16/2007 4:59 μ.μ., Blogger zouri1 said...

εστω και για λιγο ομως,μπορουμε να γινομαστε αυτο που θελαμε οταν ημασταν παιδια.Εγω εγινα τελικα υπουργος,αλλα εγινα και τερματοφυλακας,που ειχα ξεκινησει απο τα νηπια.Φυσικα αυτα μετα τα 40,αλλα μετραει οτι τα καταφερα.

 
At 1/16/2007 5:49 μ.μ., Blogger Atron said...

Θα συμφωνήσω ότι μπορείς να γίνεις ότι θέλεις σε όποια ηλικία θέλεις.. το θέμα είναι να μην χρειάζεται να ζήσεις από αυτό! Για παράδειγμα θα παίρνατε για τερματζή τον Ζούρι στη Ρεαλ? (αν υποθέσουμε ότι περνάει από το χέρι σας και το βλέπετε μόνο αγωνιστικά και όχι με τι ρουσφέτια μπορεί να κάνει στην ομάδα)

Ευτυχώς για θέματα τύπου "ποδόσφαιρο" λύνεται το πρόβλημα πληρώνοντας για να παίζεις αντί να σε πλερώνουν.

Εγώ που ήθελα να γίνω αστροναύτης τι να κάνω δηλαδής??? ε?

ΥΓ. Τα κίνητρά μου για το επάγγελμα του αστροναύτη κάθε άλλο παρά αθώα ήταν. Ήθελα (καλά το θέλω ακόμα λιγάκι) να φυτέψω σημαία ΠΑΟΚ στον Άρη για να κάνω καζούρα στα ερπετά ότι τους φάγαμε τον πλανήτη. (μηπως να βρω αυτόν που θα πάει να του φορτώσω τη σημαία???)

 
At 1/16/2007 6:44 μ.μ., Blogger zouri1 said...

εγω παντως και να ειχα προταση απο τη Ρεαλ,δεν θα πηγαινα να παιξω σε αυτους.Ειναι απο τις ομαδες που μισω.Ασε και που Μαδριλενοι δεν την γουσταρουν.Ειναι με την Αθλετικο.Τωρα οσο για σενα και τον αστροναυτη,ειναι κοματακι δυσκολο.Μπορουμε ομως να σε φωναζουμε αστροναυτη,και μετα απο χρονια κανεις δεν θα ξερει γιατι σε φωναζουν ετσι.Εσυ θα λες παντα μια ιστορια,οτι εκανες την εκαπιδευση του αστροναυτη για 6 μηνες συη Νασα.Για αυτο εχεις και τοσα λιγα κιλα.Ποτε δεν το σκεφτηκες αυτο?
Δεν ειναι κατ αναγκη να γινονται ολα κατα 100%.Εσυ νομιζεις οτι εχω καμια σχεση με τερματοφυλακα?ελα μια μερα να με δεις.Απλα τα παιδια που παιζουν μαζι μου,γουσταρουνε τη φαση.Και το ονειρο μου να παιζω τερματοφυλακας.Για ολοι μας να σκεφτομαστε και με την αριστερη πλευρα του μυαλου μας.

 
At 1/16/2007 7:33 μ.μ., Blogger gelial said...

σαν την κάντι κάντι, αλλά στο πιο μεσογειακό (να μην πω μαυριδερό και το πάρεις στραβά χα χα χα)

 
At 1/16/2007 8:29 μ.μ., Blogger ONOMATODOSIA said...

λιγο πολυ οι περισσοτεροι δεν κανουμε αυτο που πραγματικα μα ς εκφραζει.
εγω θα ηθελα μια δικη μου αντιπροσωπεια με μοτοσικλετες...

 
At 1/16/2007 9:52 μ.μ., Blogger snikolas said...

Θες να τρέχεις στα λιβάδια όλη μέρα και να χουζουρεύεις όσο θέλεις; Μα υπάρχει δουλειά τέτοια που να σου προσφέρει απλόχερα αυτό που ζητάς. Εισοδηματίας!!! :)

 
At 1/17/2007 9:09 π.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

zouri:
Μην κοιτάς εσύ. Εσύ είσαι λαμπρή εξαίρεση.

atron:
Ψηφίζω την πρόταση του Υπουργού. Από σήμερα, είσαι ο αστροναύτης.

gelial:
Με είπες μαυροτσούκαλη ή είναι η ιδέα μου?

onomatodosia:
Εγώ δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα ήθελα, με πιάνει μελαγχολία...

snikolas:
Εισοδηματίας;; Μα πώς δεν το είχα σκεφτεί!

 
At 1/17/2007 11:59 π.μ., Blogger DCD said...

Γεια σου ρε zouri! Μου θυμισες εντονα Big Fish!
Εγω ακομα προσπαθω να βρω τι θελω να γινω οταν μεγαλωσω...

 
At 1/17/2007 12:43 μ.μ., Blogger nahames nakanamoko said...

θα πρέπε να το ονομάσεις ονειρεύομαι το ποστ αλλα φαντάζομαι πως το χεις ήδη χρησιμοποιήσει το ρήμα.....

 
At 1/17/2007 5:38 μ.μ., Blogger ΣεΞπΥρ said...

Αυτό που ήθελες να γίνεις είναι μια ακάματη!!

 
At 1/18/2007 1:01 π.μ., Blogger N.Ago said...

Εχεις, πολλα ακομα χρονια να γινεις.
Εγω, ας πουμε, ηθελα να γινω, δημοσιογραφος. Κα σπουδασα γεοπονος!
Και ειμαι σημερα...τα εχω καλα παντος με εμενα!
Να'σαι καλα!

 
At 1/18/2007 11:22 π.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

dcd:
Άμα το βρεις, σφύρα κλέφτικα.

nahames nakanamoko:
Το ονειρεύομαι ντίαρ είναι "ακριβό" ρήμα, θα χρησιμοποιηθεί σε δεδομένη στιγμή με ιδιαίτερη φροντίδα.

σεξπυρ:
Γιατί, άσχημα είναι;

n.ago:
Δυστυχώς, φοβάμαι ότι δεν έχω τόσα πολλά όσα θα ήθελα...

 
At 1/18/2007 12:53 μ.μ., Blogger An-Lu said...

Ποτέ δεν είναι αργά, φτάνει να μη θέλεις να γίνεις μπαλαρίνα ή παλαίστρια του κατς!

 
At 1/18/2007 4:08 μ.μ., Blogger deadend mind said...

Η πιο ωραία (υπαρκτή) δουλειά που έχω ακούσει ποτέ είναι ελεκγτής videogames! Κάθεσαι σε μια άνετη θεσάρα με ένα σούπερ υπολογιστή και παίζεις έως εξάντλησης βιντεοπαιχνίδια, με σκοπό να εντοπίσεις τυχόν προβλήματα στα γραφικά, τους χώρους δράσης των ηρώων του παιχνιδιού, αδιέξοδα στις πίστες κτλ. Σε πληρώνουν για να παίζεις δηλαδή, η υπέρτατη χλιδή! :)

 
At 1/18/2007 11:05 μ.μ., Blogger Epsilon said...

Πω πω το σύνδρομο της Κάντυ κάντυ θα μπορούσε να ονομαστεί σε μάστιγα της γενιάς μας!!
Μια από τις πιο αστείες δουλειές που άκουσα στην Αμερική είναι το φούσκωμα μπαλονιών για πάρτυ, περίπου 28$/ώρα!

 
At 1/19/2007 8:53 π.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

an-lu:
Μα πού το 'ξερες?

deadend mind:
Μάθε πού συμπληρώνουμε αιτήσεις.

epsilon:
Για 28$/ώρα σου κάνω και τον κλόουν εγώ.

 
At 1/20/2007 12:40 π.μ., Blogger allitnil said...

Αχ ναι και εγώ νομίζω μια μέρα θα τα παρατήσω όλα και θα μαζεύω μόνο τις ελιές! Εύκολο δεν είναι άλλα πόσες σκοτούρες να έχει;

 
At 1/22/2007 2:15 μ.μ., Blogger Θεριό Ανήμερο said...

allitnil:
Αχ πάρε με βοηθό σου, σε πληζάρω!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

feed me more stupidity